Motosikletlerin varlığından son derece rahatsız olan ve motosikleti
şeytan icadı olarak kabullenmiş bir Halk otobüs şoförü.
Zamanının çoğu trafikte geçmekte.Onlarca hatalı kullanıcı, kornalar
anlamsız el kol hareketleri.Yetmiyormuş gibi bir de motosiklet kullanıcıları.
"Yeter artık" isyanları ile önündeki motosiklete koskocaman otobüsüyle
frene basmadan acımasızca sürdü.Motosikletin önündeki araç fren yapıp
durduğu için motosikletli de doğal olarak durdu.Fakat acımasız otobüs şoförü frene basmadı ta ki, vicdanı "DUR" diyene kadar.Fakat vicdanı geç kalmıştı.Motosikletlilere daha önceleri "Sinek gibi ezerim" cümlesini çok kullanan bu şoför kardeşimiz, motosikleti adeta sinek gibi ezmişti.Nihayet o insani olmayan duygusu tatmin olmuştu.Kopan gürültü ile bir an kendine geldi. "Ben ne yaptım?" dedi usulca, "Sen ne yaptın?" diye koro şeklinde haykıran yolcuların seslerinden sonra.
Ama olmuştu, insani olmayan duygusu, bir saniye bile sürmedi, anlık bir tatmindi.Yerde motosiklete yakışmayan o ayakta duran heybetine hiç yakışmayan hareketsiz duruşu içini parçaladı.Ya motosiklet kullanıcısı?Hareketsiz yatıyordu uzanmışcasına asfalt üzerine.
Kalbi yerinden çıkacakmışcasına çarpmalarıyla otobüsünden indi ve motosiklet sürücüsünün yanına giderek kaskını çıkarmaya çalıştı
.Açamadı.
Gözlerini görmeye çalıştı olmadı.
Çaresiz bekledi, dizlerinin bağı çözülmüş güçsüzlüğüyle.
Siren sesleri karıştı birbirine.Ambulans mıydı? Yoksa Polis aracı mıydı?
Ne fark ederdi ki?
Polis gelip götürecek, ambulans alıp götürecekti.
Telsiz sesleri eşlik etti siren seslerine.
Polis "Şöförü kim otobüsün?" diye seslendi.
Sessiz duran otobüs şoförü "Benim" dercesine başını öne eyerek uzattı bileklerini.
Motora baktı,
Motosiklet kullanıcısına bakamadı utancından,
Ama uzuun uzuun bakakaldı ekmek teknesi,çocuklarına, eşine para götürmesini sağlayan otobüsüne.
Artık çok geç,pişman olmak ve 10-15 dakikayı geri getirebilmek.
Motosiklet kullanıcısının evine nafakasını götürmesini sağlayan ekmek teknesi motosikleti kullanılamaz haldeydi.
Sürücüsü ambulansa bindiriliyor akibeti belli değil.
Otobüs şoförünün
Otobüsü sahipsiz.
Evinde çocukları babalarını bekler.
Eşi kocasını bekler olacaktı.
Değer miydi?
Ertesi gün öğrendi ki, motosiklet kullanıcısı karısının erkek kardeşi idi.
Maalesef hayatta değil.Onca iyi kötü anıları olmuştu yıllar içerisinde.
Son görevini yapamayacak ve canı gibi sevdiği karısının kardeş acısını bile paylaşamayacaktı
Tonlarca ağırlığın altında kim ezilse hayatta kalamazdı zaten.
Emin olun her motosiklet kullanıcısının sebebi vardır motosiklete binmesi için.
Kimi, kuryelik yapar ekmek parası için,
Kimi, otomobil alacak ekonomik durumu yoktur motosikleti ile gider gelir işine evine,
Kimi, zaman kazanmak için trafik nedeniyle,
Kimi de, gezmek zevk almak için.
Kullanım amacı ne olursa olsun;
Onlar da birer insan hepimiz gibi.
Ve yaşam hakları var.Bu hakkı ellerinden almaya kimsenin hakkı yok.
Ya sakat kalırlarsa?
Çalışamaz duruma düşerlerse?
Bırakın,
Bakıma muhtaç olurlarsa kim üstlenecek.
Lütfen biraz insani duygularımızı geliştirelim ve insana yaraşır şekilde yaşamaya çalışalım.
Hepimiz bu dünyada yaşıyoruz, birbirimize saygılı olalım, birbirimize ihtiyacımız var.
Teknoloji harikası motosiklet gerçeğini ve varlığını kabul edelim.
Motosikletleri farkedelim.
Gürkan Erdoğan
3 Eylül 2008 Çarşamba
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder